HET LOEILANDSCHAP

 

Met jou droomde ik de wegen.

Zij kromden,

raakten verward in bochten,

raakten verdwaald.

 

…wij dreven koeien in de wei

letten op het prikkeldraad

dronken verlangens uit de hete uiers…

 

Na de schemer kraakten de takken

tot boze wezens

maar niets kon ons deren.

 

Ik bezette het bos met jou.

Struikrovers tastten ons aan.

Er groeiden kikkers en padden

uit ons bed van vochtig gras.

 

In de verte loeide het zwartbont vee

moederlijk naar ons soort.

Terwijl wij de sleutel

van het paradijs verloren.